‘WE LOVE BOOKS’ – Johanna Kessler

Boekenliefhebbers in woord en beeld       –       Johanna Kessler

Als boeken balsem voor de ziel zijn, zou je boekencollecties spiegels van de ziel kunnen noemen. Waarom zijn tastbare boeken begeerlijk en betekenisvol, ook in deze digitale tijd en veranderende leescultuur? Wat betekenen boeken en waarom verzamelen mensen ze graag?

Fotograaf Johanna Kessler portretteerde meer dan vijftig boekenliefhebbers uit Nederland en België, in leeftijd variërend van 19 tot 101 jaar, bij hun boekenkasten. In We Love Books vertellen zij het verhaal van hun ‘grote liefde’.

IMG_1795
© Johanna Kessler

Lasse van Strien

Momenteel volg ik aan ArteZ Hogeschool voor de kunsten de opleiding ‘Creative Writing’.  Een opleiding die je creativiteit aanwakkert, op scherp zet en leert kijken naar alles om je heen. Want alles is immers materiaal.

Alles om me heen probeer ik in woorden om te zetten. Het geknisper van de bladeren, een gezichtsuitdrukking, het geschuifel van schoenen op de trap. Een puzzel met woorden. De woorden, beelden, details, gedachten, draaien in mijn hoofd. Ik begin gewoon met schrijven en verras mezelf met wat er op papier komt.

Het boek dat ik in mijn handen heb is: ‘Vogels die vlees eten. Het raakt me iedere keer. Het liefst zou ik iedereen willen meenemen in deze korte verhalen van Thijs de Boer. Ze zijn eerlijk en rauw geschreven. Hij vertelt je de waarheid, laat je knipperen en breekt vervolgens ook gewoon je hart. Maar dat vergeef ik hem, want hij heeft een stem die snijdt en ik blijf ernaar luisteren.

Ik houd van de boeken in mijn boekenkast. Van de onderstreepte zinnen, de rafelranden, de doorbogen ruggen. Ik houd van doorleefde boeken, een verhaal in een verhaal. Bij een gerafeld boek vraag ik me soms af wie dat nog meer in handen heeft gehad. Uit welke zinnen die persoon hoop haalde, en op welke momenten dat dan was. En waarom sommige bladzijden er bijna uitvallen. Omdat ze zo vaak gelezen zijn of omdat die persoon het boek jaren in een tas bij zich heeft gedragen? Of omdat het boek in een ruzie tegen een muur geknald is?

Vroeger las ik om de realiteit te ontvluchten, nu lees ik boeken om ze te snappen, om mee te voelen met de personages, omdat ik ze nodig heb en zij mij nodig hebben.

Ik weet nog, toen ik veertien was op vakantie in Engeland, nog volledig met mezelf in de knoop zoals dat ook wel hoort op die leeftijd, dat we terecht kwamen in een boekwinkeltje. Een kleine ruimte met smalle gangen waar het rook naar koffiebonen, vers gedrukte bladzijden en naar mensen die daar dagen achtereen leken door te brengen. Overal waar je keek lagen stapels boeken, van de grond tot aan het plafond. Je moest er tussendoor kruipen om bij de volgende rij te komen. Mijn moeder vond het maar beklemmend, ik voelde me thuis.

Daar, in die kleine boekwinkel in Engeland, ontstond mijn droom, om ooit in mijn huis een kamer te hebben die net zo gevuld zou zijn met boeken.

Stemmen die snijden, daar blijf ik graag naar luisteren.

IMG_1798
© Johanna Kessler

 

IMG_1796
© Johanna Kessler

 

IMG_1797
© Johanna Kessler

 

IMG_1799
© Johanna Kessler