Waarom huilen vogels niet?

De kamer waar ik in mag wonen bestaat uit grote vierkante ramen. Zo zien ze precies wat ik doe, op ieder moment van de dag.

Vogels vliegen in het donker naar plekken waar warmte en licht lijkt te zijn. Ze vliegen naar mijn kamer toe. Dan vliegen ze, met een vaart, tegen mijn raam.

Ik buk om te zien wat voor vogel nu de warmte moet missen. Met mijn handen duw ik zijn vleugels tegen zijn lijfje aan en pak de vogel op. Nog warm ligt het in mijn handen, ademloos.

Gelukkig huilen vogels niet.

Ik loop met de vogel in mijn handen naar de keuken. Uit een lade pak ik een diepvriesbakje, waar ik de vogel in leg. Het deksel duw ik op het bakje waardoor de veren tegen elkaar aan gedrukt worden. Met aluminiumfolie wikkel ik het bakje in en schrijf met een zwarte stift de datum erop. Ik trek de vriezer open en plaats het naast de andere, in aluminium verpakte, bakjes.

Ik loop terug naar mijn glazen kamer en ga voor het raam zitten, wachtend tot de volgende.

Gelukkig huilen vogels niet.

 

 

 

 

FOTO:  JOHANNA KESSLER

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s