Caspar David Friedrich toont in Frau am Fenster (1822) het leven van een vrouw binnen haar alledaagse wereld. We zien een duidelijke scheiding tussen binnen en buiten: binnen is het donker, buiten is het licht. Door het boven- en onderraam zien we de mast van een schip, wat de indruk wekt dat er water stroomt: verstilling tegenover beweging. Verderop, over de schouders van de vrouw, zien we bomen – het begin van een bos? Het schip, het water en het bos fungeren als symbolen voor de verte, het avontuur. Wat houdt haar tegen? De gewone wereld bevindt zich vaak in een status-quo. Toch laat het kunstwerk zowel de verstarring van het dagelijkse leven zien als het opborrelen van een verlangen, de ‘Sehnsucht’ naar nieuwe horizonten. Wat volgt: een kantelpunt?
Het verkennen van belangrijke levensmomenten door kunst- dat kan binnen Programma 1: Kantelpunten in jouw biografie.
Lasse van Strien 