Todd is een zwarte hond met mooie ogen die John en Molly geadopteerd hebben. In hun stadsappartement gedijt hij alleen niet goed. Als ze even weggaan, begint hij te blaffen en bijt hij in het meubilair. Ze proberen van alles: van een geurverspreider die rust zou moeten brengen tot een hondentrainer, maar niets helpt. Als de huurbaas hen aanspreekt, staan ze voor een dilemma: Todd naar het asiel brengen of verhuizen?
De existentieel psychiater Viktor Frankl bekritiseert het woord ‘zingeving’, omdat dit suggereert dat de mens een zinloze wereld zelf van zin moet voorzien. Hij draait dit om door te benadrukken dat het om ‘zinvinding’ gaat: Uiteindelijk moet een mens zich niet zozeer afvragen ‘wat is de zin van mijn leven?’, maar zich realiseren dat hijzelf door het leven bevraagd wordt. (Viktor Frankl in The Doctor and the Soul, 1952)
Dit geldt ook voor John en Molly: de lastige situatie met Todd vraagt van hen een nieuwe weg in te slaan door de zin te vinden. Wat hun viervoeter nodig heeft, is een grote buitenruimte. John en Molly geven gehoor aan deze oproep tot avontuur door een stuk land te kopen en daar een boerderij te starten.
De boerderij wordt een florerend stukje aarde met meer dan tweehonderd dier- en plantsoorten, waarvan de gelukkige Todd er een is. Ze noemen hun boerderij The Biggest Little Farm.
Hun manier van omgaan met het leven volgt ook het principe van zinvinding. In plaats van de natuur hun wil op te leggen, proberen ze bij elk nieuw dilemma dat het boerenleven hen voorlegt goed te luisteren naar wat er van hen gevraagd wordt. Zo krijgen ze te maken met een slakkenplaag die de fruitbomen aantast. In plaats van gif te gebruiken, ontdekken ze dat wanneer ze de eenden in de boomgaard laten, deze de slakken opeten. Steeds opnieuw ontdekken ze zo dat, wanneer ze goed luisteren naar de natuur op hun boerderij, ze een nieuwe zin vinden die hen verder helpt.
- Flore Lutters
Lasse van Strien 